By Spiros Vathis
Η φαγητοφωτογραφία της εβδομάδας
Reply
Yearly Archives: 2011
Η φαγητοφωτογραφία της εβδομάδας
Μοσχάρι Κοκκινιστό στη χύτρα της θείας Σοφίας
Ε όλο βίντεο, βίντεο, βίντεο πια! Είπα σήμερα να κάνω μια φωτογραφική συνταγή βήμα βήμα. Αχέμ. Ψεύδομαι καλέ εντάξει. Βίντεο ήθελα να κάνω αλλά έβρεχε στο Λονδίνο και δε θα βλέπατε τίποτα.
Τεσπα.
Το κοκκινιστό που λέτε ήταν από τα πρώτα φαγητά που έμαθα και μου πήρε πάρα πολύ καιρό να το πετύχω. Έχω πετάξει κατσαρόλες ολόκληρες στα σκουπίδια κλαίγοντας (που να δεις με το κέηκ τί γινόταν)
Βόλτα στη Borough Market
Το Σάββατο πήγαμε μια βόλτα στη Borough Market του Λονδίνου, μία καταπληκτική αγορά φαγητού.
Πριν από κάποια χρόνια ήταν κάπως σαν τη Λαχαναγορά που λέμε στην Αθήνα, δηλαδή αγορά χονδρικής. Τα τελευταία χρόνια ανακαινίστηκε και μετατράπηκε σε αγορά λιανικής για ανθρώπους που έχουν οργανικά προϊόντα ή για artisans – έτσι τους λένε – του φαγητού. Συχνά διοργανώνουν εργαστήρια και δρώμενα γύρω από το φαγητό.
Αν βρεθείτε στο Λονδίνο και σας αρέσει το φαγητό αξίζει σίγουρα μια βόλτα. Έχετε και ρευστό μαζί σας γιατί δεν τη γλιτώνετε, σίγουρα θα αγοράσετε πράγματα.
Οι μυρωδιές και οι εικόνες είναι πραγματικά καταπληκτικές αλλά οι άνθρωποι είναι το καλύτερο χαρακτηριστικό. Σου πιάνουν την κουβέντα, σου εξηγούν, σε προσκαλούν να βγείτε φωτογραφίες, σου λένε τί κρασί να πάρεις ή με τί να συνοδεύσεις αυτό που αγόρασες.
Δείτε και το website της αγοράς για να μάθετε περισσότερα.
Ορίστε μερικές φωτογραφίες (έχουμε και το πλήρες σετ στο flickr)
Η είσοδος ανακαινίζεται
Μέσα στην αγορά
Ο χάρτης της αγοράς (φοβερός;)
Λαχανικούλια
Απίστευτα πολλά μανιτάρια που σίγουρα δεν τα ξέραμε όλα
κι αυτά μανιτάρια είναι!
Η ουρά για το Hobbs. Λένε ότι κάνει φοβερά σάντουιτς
Φρουτένια γιαουρτάκια
Parmigiano-Reggiano. Αγοράσαμε. Το εξαφανίσαμε σε χρόνο dt
Une Normande à Londres - μπορεί να πήραμε και σαράντα τυριά (εντάξει πήραμε τρία)
το λένε μεθυσμένο τυρί
Η Θάλεια και ο Μανώλης του Oliveology (περισσότερα σε επόμενη ανάρτηση)
Στο Cinnamon Tree Bakery, κρατάω ένα σακουλάκι με το καταπληκτικό σοκολατοέδεσμα τους
Η θεία Σοφία πήγε μαγειρεύοντας
Δε φτάνει που έζησα μία από τις ωραιότερες εμπειρίες μου με φαγητό αλλά τα αποτελέσματα είναι και σε βίντεο. Πλήρη τα αποδεικτικά στοιχεία.
Αυτό που λείπει βέβαια είναι τα πίσω από την κάμερα. Οπότε – αγαπημένη ασχολία τα κουσκούσια όπως πάντα – ιδού λίγες σημειώσεις.
Η πρόταση
Πριν από κάποιους μήνες που λες εκεί που καθόμουν αμέριμνη (δηλαδή με πιτζάμες και παντόφλα) τα καλά παιδιά της Ogilvy One σήκωσαν το τηλέφωνο και μου κάναν μια πρόταση να πάω μαγειρεύοντας με τη Hellmann’s.
Η πρώτη μου ερώτηση ήταν μάλλον χαρακτηριστική αλλά δεν θα πάρει βραβείο self promotion: “Παιδιά έχετε καταλάβει ότι δεν είμαι σεφ, έτσι;” – κανονικά αυτό δηλαδή πρέπει να μπαίνει σε κεφάλαιο “Τί να μη λες άμα θέλεις τη δουλειά”. Έτσι νόμιζα. Γιατί όχι μόνο είχαν καταλάβει αλλά όλη η ιστορία είναι πως οι συνταγές που τελικά κάναμε είναι εύκολες και γρήγορες, ειδικά δημιουργημένες για ανθρώπους που μαγειρεύουν καθημερινά. Ό,τι κάνουμε και στα βίντεο του Digital Scullery δηλαδή.
Με λίγα λόγια στο Πας Μαγειρεύοντας με τη Σοφία (θεία είμαι εδώ, Σοφία εκεί) φτιάχνω απλές συνταγές που χρησιμοποιούν προϊόντα Hellmann’s. Τις συνταγές δημιούργησε η ομάδα των Chef της Hellmann’s. Οι συνταγές και τα βίντεο υπάρχουν στο site της Hellmann’s, στο Facebook και στο YouTube.
Να μη στα πολυλογώ, αν ήταν ταινία θα σε πήγαινα από το τηλεφώνημα απευθείας στα γυρίσματα, τα ενδιάμεσα είναι τα κλασσικά βαρετά της συνεννόησης. Αρκεί να σημειώσω ότι τα παιδιά με διευκόλυναν πολύ σε αρκετά σημεία, το πιο σημαντικό όμως είναι ότι δε μου δώσανε σενάριο. Φαντάζεσαι να είχα να μάθω και απ’ έξω στυλ Πανελλήνιες; Οπότε μου έδειξαν μεγάλη εμπιστοσύνη και τους τσάκισα. Κατάλαβες. Φλυαρία και των γονέων και χοροί και γκριμάτσες και λάθη και ατάκες και γενικά ένα γέλιο ααααβάδιστο.
Φαίνεται άλλωστε και στο making of
Εδώ πρέπει να σημειώσω: Την είδατε την καταπληκτική κουζίνα έτσι; Θέλω μια τέτοια όταν μεγαλώσω.
Η παραγωγή
Όλα αυτά που βλέπετε είναι συνδυασμός της καλή δουλειάς και της οργάνωσης της Ogilvy One και της Blicker που ήταν η εταιρεία παραγωγής.
Και φτάνουμε στο καλύτερο – και ολίγον σουρεάλ – όλων. Παιδιά ήμουν εγώ στη μέση και γύρω γύρω υπήρχαν μιλιούνια άνθρωποι επαγγελματίες και ειδικοί που τρέχαν πάνω κάτω. Και το καλύτερο; Όταν πήγαινα να κάνω κάτι άλλο, π.χ. να πλύνω κάνα πιάτο με μάλωναν. Οπότε το σουρεάλ σκηνικό ήταν ως εξής: Καθόμουν όρθια και γύρω γύρω είχαμε ανθρώπους να ντύνουν, να γδύνουν, να βάφουν, να χτενίζουν, να περνάνε καλώδια μέσα από τα ρούχα, να στηρίζουν κάμερες, να αναβοσβήνουν φώτα, να συμμαζεύουν την κουζίνα, να πλένουν πιάτα, να με φωτομετράνε (το ‘μαθα κι αυτό), να αλλάζουν φίλτρα, να σηκώνουν κάτι κάμερες διακόσια κιλά, να ελέγχουν ότι δεν ξεχνάω, να γελάνε πνιχτά και ενίοτε φωναχτά (καλά αυτό δεν είναι δουλειά) και να φωνάζει cut ο σκηνοθέτης μας (που αυτό ΕΙΝΑΙ δουλειά).
Στα διαλείμματα τρώγαμε αυτά που μαγείρεψα (όλοι όρθιοι φύγαμε πάντως) και μου εξηγούσαν ο καθένας τη δουλειά του και την εμπειρία του. Μαζί μου ήταν κι ο άνθρωπος μου ο Μανώλης και πάθαμε παρέα τον θαυμασμό. Παιδιά μιλάμε για ειδίκευση, για σπουδές, για μεράκι. Μπορεί όταν ξεκίνησε το ταξίδι να μην το ήξερα αλλά όλοι όσοι ήταν εκεί με τη Blicker ήταν ένας κι ένας. Όταν μάλιστα σκεφτείς ότι όλα οργανώθηκαν ενώ εγώ μένω στο εξωτερικό καταλαβαίνεις τί λέμε.
Το θέμα με την πάστα
Ένα από τα καλύτερα σκηνικά που θέλω να μοιραστώ – χαρακτηριστικό του κλίματος – είναι η ιστορία με την πάστα. Μεσημεράκι ήταν, κάναμε διάλειμμα για φαγητό και ο αγαπητός παραγωγός μας με βρήκε να κοιμάμαι στον καναπέ, φουλ βαμμένη από τη σούπερ ντούπερ καλλιτέχνιδα της αναδόμησης μου (μόνο σκαλωσιές που δε βάλαμε). Μόλις σηκώθηκα και πήγα να με ντύσουν (ναι καλέ, με ντύναν κι όλας), έρχεται πίσω μου ο παραγωγός και με βλέμμα “βαγγελίστρα μου θα μας μείνει στα χέρια η θεία Σοφία και δε θα τελειώσουμε το γύρισμα” και με ρωτάει τί χρειάζομαι. “Μια πάστα σοκολατίνα” του λέω. Τέτοιο ήταν το ζαβλάκωμα εκείνη την ώρα παιδιά που ήθελα έκρηξη ζάχαρης.
Σε χρόνο dt που λες, δεν ξέρω τί κάνανε, πώς τα κανονίσανε, μπαίνει ο τιτανοτεράστιος βοηθός παραγωγής και βγάζει μέσα από το μπουφάν του μικρό κουτί ζαχαροπλαστείου και μου το δίνει εμπιστευτικά. Η σοκολατίνα μέσα ήταν η πιο σοκολατίνα που μπορείς να φανταστείς. Σοκολάτα έξω, μέσα και παραμέσα με ένα μικροσκοπικό και απειροελάχιστο παντεσπάνι. Πώς δεν τον φίλησα τον άνθρωπο.
Το θέμα με τα κλάμματα
Προσπαθούμε που λες να τραβήξουμε μία σκηνή όπου εγώ κλαίω για ένα από αυτά τα banners που κουνιούνται. Στήνομαι που λες, κάθονται και οι δύο άνθρωποι με τις ασήκωτες κάμερες στη θέση τους, έτοιμα όλα και φωνάζει ο σκηνοθέτης μας το “πάμε”. Παιδιά δεν ξέρω τί με έπιασε εκείνη την ώρα, βγάζω μια σπαρακτική κραυγή α λα παλιός Ελληνικός κινηματογράφος και καταρρέουμε όλοι ταυτοχρόνως από τα γέλια. Τόσο πολύ που μετά κλαίω κανονικά στο βίντεο αλλά από τα γέλια. Μιλάμε παρακαλάω το σκηνοθέτη να μου στείλει αυτή τη σκηνή.
Τα αποδεικτικά στοιχεία
Ορίστε δύο από τα υπάρχοντα βίντεο – μπορείτε να τα δείτε όλα στο facebook ή στο youtube
Το ρεζουμέ
Έχω ένα σωρό ακόμα μικρές ιστορίες από την εμπειρία μου αλλά θα σας κάνω να βαρεθείτε. Το ρεζουμέ είναι ότι αισθάνθηκα πως φτιάξαμε κάτι όμορφο, ειλικρινές και διασκεδαστικό. Μου επετράπη να μιλήσω όπως θέλω και να αισθανθώ κι εγώ δημιουργική – δε το πίστευα ότι αυτό μπορεί να γίνει σε διαφημιστικές ενέργειες. Ελπίζω ότι θα σας αρέσουν οι συνταγές και τα βίντεο. Εμείς πάντως περάσαμε πολύ καλά όταν τα φτιάχναμε κι ελπίζω ότι αυτό φαίνεται.
——————-
Φωτογραφίες: Οι φωτογραφίες έχουν παραχωρηθεί ευγενικά από τη σελίδα του Πας Μαγειρεύοντας στο Facebook.
Disclosure: Αυτή η καταχώριση μπορεί να θεωρηθεί και διαφημιστική αλλά δεν έχω τέτοια πρόθεση. Ήθελα μάλλον να μοιραστώ την εμπειρία μου και να ευχαριστήσω και τους ανθρώπους που δουλέψαμε μαζί στο Πας Μαγειρεύοντας.
Η φαγητοφωτογραφία της εβδομάδας
Πώς τρώμε τις φράουλες
Άκου να δεις τί έμαθα σήμερα για τις φράουλες – που είναι και στην εποχή τους.
Τουλάχιστον στη Βρετανία. Ε…. όλα τα φρούτα βγαίνουν τις ίδιες εποχές παντού; Όχι δηλαδή για τη διαφορά του καιρού αναρωτιέμαι… (καλά, σκάω).
Το λοιπόν. Έμαθα σήμερα ότι τις φράουλες δεν τις τρώμε απευθείας από το ψυγείο όπως κάναμε τόσα χρόνια με τη Μαμά Δέσποινα.
Αντιθέτως λέει να τις βγάλουμε και τις βάλουμε για τουλάχιστον μία ώρα στον ήλιο ή σε θερμοκρασία δωματίου έτσι ώστε να απελευθερωθεί το άρωμα τους. Κάτι τέτοιες λεπτομέρειες μαθαίνω και χαζοχαίρομαι.
Τώρα βέβαια αυτό το έμαθα στη Βρετανία οπότε θα έλεγα να μην τις βγάλετε ας πούμε στον καύσωνα της Κρήτης ντάλα μεσημέρι.
——————————-
Φωτογραφία: Strawberries by Sancho McCann
Απολάυστε την πλήρη αποδοκιμασία της Ελληνίδας γιαγιάς
Είναι καιρός που κυκλοφορεί αυτή η καμπάνια με τη Γιάγια (άσε τον τόνο εκεί που είναι, έχει σημασία) από την εταιρεία Athenos και όλο ξεχνάω να την αναφέρω. Χτες ξαναείδα τα βίντεο και επιτέλους γράφω την ανάρτηση.
Η εταιρεία Athenos (προφέρεται Αθίνος και από ότι κατάλαβα ανήκει στην Kraft Foods) έχει προϊόντα όπως χούμους, γιαούρτι και τυράκι. Για την τελευταία τους καμπάνια χρησιμοποιούν την Ελληνίδα Γιαγιά – ή, όπως προφέρεται από τους μετανάστες δεύτερης γενιάς, Γιάγια (ο τόνος μπροστά και το γ πιο ελαφρύ). Μη γελάς, το ακούω και στη Βρετανία αυτό.
Το θέμα με τη Γιάγια είναι ότι αποδοκιμάζει ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Αυτό λέει το περιπαικτικό στερεότυπο. Οπότε η καμπάνια έχει στηριχτεί πάνω στην ιδέα ότι το μόνο που θα επιδοκιμάσει η Γιάγια είναι τα προϊόντα Athenos επειδή φτιάχνονται με τον Ελληνικό τρόπο.
Τώρα που το γράφω δεν ακούγεται καθόλου αστείο.
Δείτε όμως τα βίντεο και θα αλλάξετε γνώμη.
Γελάτε ακόμα; Εγώ γελάω.
Η Γιάγια που λες έχει το τρελό σουξέ. Έχει και φωτογραφίες, σελίδα στο facebook και μικρά gif. Μπορείς μάλιστα να δημιουργήσεις το δικό σου gif με λόγια αποδοκιμασίας από τη Γιάγια.
Να ένα που έφτιαξα εγώ.
Τώρα εδώ που τα λέμε το βλέπω χλωμό να φάω Athenos χούμους (πέφτει μακριά το Αμέρικα;) αλλά η Γιάγια νομίζω είναι καλτ.
Η σοκολάτα ζητάει συγγνώμη από το μοντέλο
Κανονικά όλες οι σοκολάτες πρέπει να ζητάνε συγγνώμη από τα μοντέλα (επειδή υπάρχουν αλλά τα μοντέλα τις ξέρουν μόνο από τη μυρωδιά).
Αυτή τη φορά όμως μία συγκεκριμένη σοκολάτα ζητάει συγγνώμη από ένα συγκεκριμένο μοντέλο.
Φραουλένια μπυρίτσα
Χτες που πήγα μια βόλτα στο Covent Garden (ήλιος στο Λονδίνο. Τα ύστερα του κόσμου!) μία φίλη πήρε μπύρα φραουλένια!
Το έψαξα μετά και έμαθα ότι όντως υπάρχει. (δεν της έβαλαν δηλαδή λίγο χρώμα για να τη δουλέψουν) Continue reading
Δε με λες, πάμε ΘεσσαΛονίκη;
To Greek Food Blogs πάει μια βόλτα ΘεσσαΛονίκη (έτσι, λέγεται, με βαρύ το Λ).
Γκουρμέδιασμα: Sani Gourmet 2011
Τις μέρες που έγινε το Sani Gourmet ήμουν *λίιιιιιιγο* στο τρέξιμο και στον πανικό. Αχρείαστη όμως ήμουν καθώς τα καλά παιδιά στο Greek Food Blogs πήγανε μια βόλτα στη Σάνη, μεταδίδανε τα γκουρμεδογεγονότα live.
Ήντα ‘ναι αυτό το Sani το Gourmet μ’ρε κοπελιά; (ρωτάει ο Προφήτης μας)
Η καρπουζόπιτα της Φούλης
Το καλό κορίτση η Φούλη είχε πάει μια βόλτα στη Μήλο κι εκεί έφαγε καρπουζόπιτα. Μιαμ μιαμ.
Όχι μόνο λοιπόν πήρε τη συνταγή από την κυρία Ματίνα, αλλά την εμπλούτισε και μας τη στέλνει με όλη της την αγάπη.
Βίντεο | Αρνί στη σούβλα από το Στάθη
Στην τιμημένη Ρούμελη ξέρουν από σούβλα.
Κάθε φορά που πάω στην Αταλάντη να δω τη Μαμά Δέσποινα κάνουμε τουλάχιστον 3 γεύματα σουβλιστά. (Σημείωση για τους τρέντηδες: Μπάρμπεκιου).
Γεμιστά της οικογένειας από την ka8y
Αυτή η συνταγή για γεμιστά είναι νομίζω που κάνει τα γεμιστά απο τα αγαπημένα μου φαγητά! Και στην οικογένεια ξέρει να την μαγειρεύει από τον μπαμπά μου (είναι το μόνο που ξέρει να φτιάχνει νομίζω) μέχρι τον μικρό μου αδερφό. Continue reading